Harold K Schrijft

Leeve Joep – baptize my soul

‘Welkom in Limburg’, zeg je als je me de donderdag na aswoensdag oppikt van station Venray. Het is een stormachtige dag. De herfst valt nog laat dit jaar. Of juist vroeg: nog vóór het voorjaar. Ruim twee uur eerder stapte ik op Amsterdam Sloterdijk in de intercity. Ik moest omrijden vanwege een ‘aanrijding met persoon’ […]

Lees verder

Geluif, Haop en Leefde

Voor een optreden schrijf ik soms op wat ik wil zeggen tegen het publiek. Om vervolgens vaak iets anders te zeggen. ‘Liefde is niet voor watjes’, noteerde ik begin januari, zonder die woorden op dát moment te doorgronden. Een paar weken later begreep ik ‘t een beetje toen ik filosoof Paul Van Tongeren in een aflevering van […]

Lees verder

Tegen de wind in lopen

‘Enne?’ ‘Ouch enne.’ De Limburgse oerdialoog bestaat uit drie woorden. Achter deze woorden strekt zich een wereld uit. Verhalen die in de regel ongezegd en onuitgesproken blijven. Die omzichtig benaderd dienen te worden en waarnaar het gissen is. Met een scherp oog voor detail vertelt Harold K deze verhalen. Op Mama Courage tekent hij in tien […]

Lees verder

Car Wheels on a Gravel Road

Het moet dankzij muziekjournalist Geert Henderickx zijn dat ik het album Car Wheels on a Gravel Road (1998) van Lucinda Williams ontdekte, en ik weet zeker dat hij het was die me in zijn stukken de diepte van de songs van Rowwen Hèze liet voelen. Via een vriend vernam ik dat Geert afgelopen vrijdag op 64-jarige leeftijd overleed […]

Lees verder

Hey Macarena – ode aan Jacques Brel

Heel mijn leven al kijk ik graag televisie. Vooral als ik elders ben. In welk buitenland (lees: België, Frankrijk of Duitsland) ik ook ben; ik vind het altijd prettig als er na enige dagen van onthouding een afstandsbediening binnen handbereik is die me soepel navigeert door de talrijke zenders in het kastje dat al lang […]

Lees verder

De aanhanger van Jezus

‘Oh my God. Wat een verschil met mijn eigen zoon.’ Wanneer de moeder van Luc de alternatieve Dick uit Abcoude in haar huis in Sittard ontvangt, is ze niet meteen enthousiast. En als hij ‘s avonds aan de dis ook nog eens oppert dat hij ‘niet gelovig, maar wel een aanhanger van jezus is’ – immers […]

Lees verder

Het wrange gelijk van Limburg

‘If you are the healer / i’m out of the game / If you are the healer / I’m broken and lame / If thine is the glory / Then mine must be the shame / You want it darker / We kill the flame.’ (Leonard Cohen, You want it darker) ‘Ik kom nooit meer […]

Lees verder

Ik zal dienen

Ik zat op een middelbare school die in het Latijn ‘Ik zal dienen’ betekent. We hadden een leraar Grieks. Laat ik hem B. noemen. B.’s lessen hadden een strakke indeling, maar meestal stond hij zich in het midden van die lessen een miniconference toe. Om even adem te halen en bij te komen van de […]

Lees verder

Brief* aan Jo Erens

Beste Jo (Jochem) Erens, Begin september 2015 ontving ik een mail dat ik genomineerd was voor een prijs die naar jou vernoemd is. Eerdere winnaars waren onder anderen Peter Beeker, Arno Adams en Ton Engels. Ik had het een eer gevonden als ik in dit rijtje was geplaatst. Drie weken later ervoer ik tijdens een ceremonieel […]

Lees verder

Herbronnen

Vijf weken geleden schreef ik dit: ‘Zeshonderdvijftig kilometer van huis. Gisteravond Lindy gedanst in Clärchen’s Ballhaus. Ik kijk naar een fm-radiootje uit de jaren vijftig (?) van het merk Pagino. In het Duits hoor ik dat het mooi weer gaat worden van het weekend. Dat het eindelijk zomer wordt. Een soulversie van Neil Youngs Heart of Gold. Dan […]

Lees verder