de grote liefde
voor het kleine leven

liedjes

In ‘Mama Courage’ vertel ik over het dagelijkse ‘buttelen’ (zwoegen) van de Limburgse mijnwerkersvrouw. Mijn inspiratie haalde ik uit deze passage in Het geluk van Limburg (2015) van Marcia Luyten:

‘Elke week weer die kwelling: eerst uitkloppen, een dag weken en uitspoelen, dan koken, in de wastobbe schrobben op het wasbord, krabben tot het teer losliet, door de wringer en dan weer koken, in de tobbe en nog eens door de wringer; tot het pak schoon was. Als het rotsblok van Sisyphus rolde de plunje elke week weer zwart en zwaar in haar schoot.’

Na het schrijven van deze song, besloot ik al gauw dat ik een heel album wilde maken en trok me terug op een zolder van Huize Maria (!), een artists in residency in Kampen. Met het ploeteren van mama courage op ‘t netvlies schreef ik een handvol liederen in het teken van het menselijke streven. Hoe het vaak vervuld wordt, en soms ook niet.

Al schrijvend ontdekte ik dat al dat streven zinloos is zonder liefde. Want courage komt natuurlijk van coeur. Van Hart. Een plaat in het teken van De Liefde dus. Ik maakte tien verhalende liedjes waarvan één instrumental, en ze zijn voor het eerst allemaal in het Limburgs gezongen.

Mama Courage haalde een paar hele fijne recensies binnen, kreeg de nodige airplay op de regionale en landelijke radio en in 2018 won ik er de prestigieuze Jo Erens priès voor betekenisvolle dialectmuziek mee.

Harold K zingt vanuit hart en ziel en zit de luisteraar dicht op de huid. Een troubadour pur sang die zijn ongepolijste verhalen met humor en compassie vertelt.

 

‘Maar het zijn vooral de sterke liedjes en de zang van Harold K die indruk maken, en dan vooral ook de relaxte swing waarmee alles gebracht wordt. Dat hoor je niet vaak in Nederland, die bluesy aanpak alsof je in New Orleans zit, steeds precies goed op de afterbeat, de spanning er in houdend. Mooi mooi. Er staat geen zwak nummer op dit album, en hoewel het in het Limburgs gezongen wordt is het volgens mij voor iedereen heel goed te volgen (op het hoesje staan de teksten in Nederlandse vertaling, wat soms hilarische momenten oplevert, want sommige Limburgse uitdrukkingen zijn nu eenmaal lastig letterlijk te vertalen).’ Recensie van Holly Moors voor Moors Magazine

voorlezen

Tussen maart en mei 2020 droeg ik vanuit mijn thuisstudio De Arkvaarders voor, een zinderende en zinnelijke roman van de Belgische schrijfster Anne Provoost. In 51 episodes maakte een groep trouwe luisteraars kennis met de lotgevallen van Re Jana; zij en haar familie vluchten van de moerassen van Kanaän naar de woestijn, waar ze getuige zijn van de bouw van een groot en mysterieus schip en horen van een naderend onheil.

Ik ga verder met voorlezen. Zo lang er publiek is, zo lang het nodig is, zo lang mijn hart hiervoor klopt. Incidenteel op de zondagavond zoek ik mijn facebookpagina op voor een korte voordracht van prozastukken, liefst een eigen stuk of column. Die columns zijn vaak een bewerking van de stukken die ik zo een keer in de maand voorlees in het L1-programma Plat-eweg onder de noemer ‘t Lèste Woard.

Zoek je een rustgevende warme spreekstem voor je reclame, luisterboek, geleide meditatie of evenement? Ik sta open voor suggesties en vragen via harold[at]haroldk.nl.

 

 

winkel

Zelf houd ik erg van de fysieke geluidsdrager. Het begon bij de ‘geroofde’ lp-collectie van mijn moeder (sorry mam): Everly Brothers, Elvis en Glenn Miller.

Ik koester deze platen tot op de dag van vandaag. Met cd’s heb ik een haat-liefdeverhouding: ze klinken goed, blijken duurzaam, maar niks niks niks kan op tegen zo’n heerlijk vette plak vinyl en de bijbehorende hoes (ze zijn duur om te maken dus ik moet nog even sparen).

Ontwerper Ron Ariëns en ik hebben voor de cd-hoes van Mama Courage geprobeerd om het lp-gevoel te benaderen. Hij heeft een rijke en verhalende digipack gemaakt die je als een klein kunstwerkje kunt uitstallen. Hier te koop voor 15,- zo lang de voorraad strekt.

mama courage, hie te koup:

Mama Courage

Bandcamp

Mama Courage

Sounds Venlo

over mij

Ik ben geboren als Harold Konickx in 1977 (het jaar dat Elvis stierf) en groeide op in Susteren, ingeklemd tussen België en Duitsland. Ik ben de zoon van een autorijschoolhouder en een moeder die gek was en is van muziek. Gitaar speel ik sinds mijn negende en liedjes begon ik te schrijven toen ik op mijn vijftiende de hormonen door mijn lijf voelde gieren. De jeugdpuisten braken door en de buitenwereld kwam in alle hevigheid binnen: mijn eerste songs gingen over de Wraak van Moeder Aarde (voor minder deed ik het niet), maar ook over meisjes (tja) en gevoelens van existentiële leegte (och toch). Vooral in het Engels, want ik luisterde naar Rage Against The Machine, R.E.M. en Nirvana. Ons bandje heette Troep Isoleer. Ik ben die man links die graag op Robert Smith van The Cure wil lijken:

 

 

Begin deze eeuw (zo oud ben ik dus al) ontdekte ik dat ik wilde schrijven in het Nederlands. In 2004 maakte ik Mengsmering, en in 2011 De Laatste Pionier. 3v00r12 bestempelde Mengsmering als een ‘grootse debuutplaat’ en OOR schreef zeer warme woorden over De Laatste Pionier.

Maar al die tijd borrelde er in mij iets en dat ‘iets’ was zingen in de taal die ik van kinds af aan meekreeg. Limburgs. Nee Susterens. Zösters. Ik schreef het liedje Heppeneert en bracht in 2014 een hele plaat uit rond dit liedje. Marit Vreeswijk maakte een documentaire over het ontstaanproces. Het was echt ‘back to the roots’ voor mij. Dat zie je ook in deze mooie reportage van Kindamuzik.

Voor de presentaties rond november van dat jaar werkte ik samen met Eric Taal en Jantijn Rietkerk van Studio 114. Jantijn en Eric maakten een heerlijke pot zoervleisj (ook vega) en De Kleinste Soepfabriek bleek zo genereus een Limburgse Tuttekessop te bereiden. We beleefden met zijn allen een paar fijne herfstdagen.

 

 

 

Heppeneert oogstte regionale en landelijke lof. Muziektijdschrift OOR schreef: ‘Onder die zachte stem en warme akoestische gitaar verbergt zich een ongestild verlangen naar eenvoudiger bestaan, zonder de hectiek van de stad, ver weg van het dwingende wereldnieuws.’ Het liedje bereikte een nummer één notering in de L1mbo Top 10 en is inmiddels een classic in de Euregio; ik was in ieder geval aangenaam verrast door een mooie 85e plek in de Lage Landen Lijst van 2019. Mijn goede vrienden van Zinnig Noord Amsterdam waren zo complimenteus om ‘Vluchtstrook’ als soundtrack te gebruiken voor hun  zinzoekende podcastserie.

In 2017 stond ik met mijn Limburgse leedjes in het Vondelpark in de finale van de singer/songwriterwedstrijd Mooie Noten. Ik zat toen in het schrijfproces van de opvolger van Heppeneert. Die opvolger heet Mama Courage (Marista Records, november 2017). Voor dit album werkte ik onder anderen samen met producer Evert Aalten (Boot Recordings), mixer Mathijn den Duijf (Kytopia) en trombonist Wolter Wierbos. Mijn lieve getalenteerde vrienden Thimo Gijezen (Ragtime Rumours) en Eva van Pelt geven het album zijn onmiskenbare ‘schwung’.

Ralf Mohren schrijft in de liner notes bij het album: ‘Mama Courage bezingt de grote liefde voor het kleine leven. Miniatuurtjes vol bluesy soul. Levensverhalen die onder je huid kruipen. Meer dan op vorige platen een eenheid en stevig vastgelijmd door de gesproken interludes van dichter Dennis Gaens. Alle liedjes in het Limburgs, maar universeel. Ze raken ons vol op het borstbeen omdat we onszelf in die verhalen herkennen, of we nou uit Limburg komen of niet.’

September 2018 wist ik een tweede nominatie voor de Jo Erens Prijs te verzilveren. Uit het juryrapport: ‘De singer-songwriter Harold K heeft een geheel eigen geluid én de gave om verhalend te schrijven. De titeltrack over het leven vol zwoegen van de Limburgse mijnwerkersvrouw is daar een uitstekend voorbeeld van. Als Jo Erens nu had geleefd hadden zijn liedjes zomaar kunnen klinken als die van Harold K.’

Momenteel werk ik veel samen met singer/songwriter Linda Koolen. Ik speel gitaar en zing op haar toffe EP Effe Weg. Nieuw werk zit in de pijplijn. Voor Paul Sterks laatste roman ‘Als Engelen slapen’ schreef ik het lied ‘Rimpelingen’, te verschijnen als single eind 2020/begin 2021. Ik werk voor dit project samen met theatermaker Eva van Pelt, producer Thimo Gijezen en harpiste Laura Lotti.

De afgelopen jaren speelde ik op mooie plekken die mijn hart hebben. Door Corona ben ik dat des te meer gaan voelen. Van noord naar zuid en zonder volledig te willen zijn: Roode Haan, Zunnewende Festival, De Ruimte Amsterdam, De Nieuwe Anita Amsterdam, De Stad Utrecht, Backroads Music Fest Utrecht, Beauforthuis Austerlitz, Take Five Venlo, Nacht van het Limburgse Leed, De Huiskamer Weert, ‘t Gemood Susteren, Karroessel Geleen, Podiumkerkje Grevenbicht,  Cultuurhuis De Zeepziederij in Bree en De Roos van Culemborg.
Mijn muzikanten en ik hopen gauw weer ‘On the road’ te zijn.

Blijf op de hoogte via mijn facebookpagina of de nieuwsbrief. Ik verstuur ‘m vijf keer per jaar. Mij contacteren kan via harold[at]haroldk.nl of 0031-612041190

Harold & Blues Dancing

By occasion Harold plays blues for dancers together with his comrade Eva van Pelt. Their style is a mixture of soul, indie pop and country blues, energizing and beautifully harmonizing.

Gelegenheidswerk

Ik ben als gastdocent verbonden aan stichting Kantlijn, een schrijverscollectief van ontheemde, soms kwetsbare mensen die ‘hun talent in het schrijven van (korte) verhalen en gedichten willen ontwikkelen en daarmee naar buiten willen treden door middel van publicaties en podiumoptredens’ (zo staat het beschreven op de website van Kantlijn).

Ook zet ik mijn talent voor het buitenissige in binnen het HBO waar ik mijn studenten met creatieve en socratische technieken verleid om uit hun schulp te komen en hun eigen denken en passies te verkennen.

Ik werk regelmatig en graag samen in programma’s met Zinnig Noord Amsterdam, een open community voor zingeving. Mijn liedjes sluiten goed aan bij hun thema’s en onderwerpen.

Ik sta zeker open voor gelegenheidsprojecten: begeleiding van diensten of rituelen en liedjes op verzoek. Contact leggen kan via harold[at]haroldk.nl of 0031-612041190.

 

post van harold

Vijf keer per jaar schrijf ik een nieuwsbrief: ergens aan het begin van het kalenderjaar, op Aswoensdag, bij de Zunnewende in juni, bij Maria-Tenhemelopneming (15 augustus) en op de Elfde van de elfde, ook wel St. Maarten.

Ik neem de tijd mijn bespiegelingen over werk en leven op te schrijven. Meestal eindigt zo’n brief in een blogpost. Aanmelden voor de nieuwsbrief kan hier. Of je stuurt een mailtje naar harold[at]haroldk.nl.

agenda

Harold wordt op dit album omringd door een aantal puike muzikanten waarvan trombonist Wolter Wierbos de bekendste naam is.
Peter Marinus

Er staat één instrumentaal nummer op het album, Mama’s Waltz, dat qua sfeer aan Mark Knopfler’s “Local Hero” doet denken. Miene Nonk gaat over een oom van Harold en is een lome jazzy shuffle, die voorzichtig richting het oude werk van Tom Waits schuift. In Angelo! zorgt de heerlijk lui swingende staande bas er voor dat het countryblues nummer een jazzy touch krijgt. In het al eerder genoemde Paries wordt de gekwelde tekst omlijst door sereen zwevende folky muziek. Ook de gospel is aanwezig in het sprankelende Geluif waarin het geloof in hoop en liefde bezongen wordt. Radio Courage is een bluesy shuffle van het uitbundige soort, die gedragen wordt door de swingende staande bas.’ Recensie van Peter Marinus voor Blues Magazine